Afgelopen dinsdag kwam ik thuis van het werk met veel pijn. De tranen vloeiden uit mijn ogen. Ik ween niet snel van de pijn, heb een hoge pijngrens en neem zelden een pijnstiller. Ik kon niet meer gaan. Zo mankte ik zelfs een beetje. Ik belde al snel naar de dokter. Want de pijn was niet uit te houden. Gelukkig voor mij kon ik al snel een afspraak krijgen. Ja echt revalideren voelt echt als een rollercoaster met heel veel ups en downs.

Revalideren is met heel veel ups en downs.

Soms ga je een stap verder en op eens ga je drie stappen terug zoals ik. Maar goed ik dwaal even af. Ik ging dinsdagnamiddag naar de dokter. Gelukkig is de dokter in mijn straat. Want ik voelde mij echt niet goed. Ik belande al snel bij de dokter, ben meer dan een halfuur binnen geweest. De dokter zei toen je bent wel emotioneel. Je zou voor minder, na bijna 7 maanden ben ik het eigenlijk beu.

De dokter stelde vast dat het mijn achillespees was. Ik ben al maanden aan het zeggen dat ik pijn had aan de hiel, bijna niet kon gaan. En nu stellen ze dit vast. Ik moet wel zeggen dat het een nieuwe dokter was. Ik moest een paar oefeningen doen. Maar dat lukte niet, mijn voet voelde ook wat stijf aan. Een heel raar en irritant gevoel. Ik zei tegen haar of je helpt mij of ik snijd hem af. Ja zo beu was ik het. Gelukkig luisterde deze dokter wel naar mij. Nu moet ik naar een fysiogeneesheer gaan. Ik hoop en ga er van uit dat die mij kan helpen.

Ik belde rond voor een afspraak. De meeste zaten al vol met hun afspraken tot 9 januari. Ik dacht toen echt dit hou ik nooit vol. Want ik mank nog steeds. Maar toen was ik aan het opzoeken want je zelf kan doen voor je achillespees. Natuurlijk rusten dat zei de kini gisteren ook al. Toen kwam ik terecht bij een andere fysio en die had nog 1 afspraak vrij op 20 december.

Je voelt je soms machteloos als je revalideert.

Want de dokter stelt een diagnose vast of helemaal geen. Een dokter zei tegen mij in september: “het zit in je hoofd”. Het zit niet in mijn hoofd. Heb nu al maanden last van mijn hiel en nu komen ze er pas achter. Gisteren baalde ik zo hard. Dus had ik even een negatief momentje. Het is niet fijn om iedere dag op te staan met de zelfde pijn. Maar ik weet dat het wel goed komt. Positief blijven tijdens het revalideren is goed voor jezelf, je mind en je body.

Heb jij wel eens een negatief momentje?

Auteur

Schrijver, Creatieve persoon, wandelaar en geniet graag van het leven.

13 Reacties

  1. Jeetje zeg wat stom van de dokter om te zeggen dat het in je hoofd zit! Goed dat ze nu hebben bevestigd dat het niet zo is en snap heel goed dat je een baal momentje had! Heb ik ook wel eens . Sterkte

  2. Ik kan me ook voorstellen dat van het een het ander komt. Doordat je een probleem hebt met je voet, wordt de rest waarschijnlijk anders en meer belast, waardoor je er nieuwe problemen bij krijgt zoals met je achillespees. Fijn dat je een fysiotherapeut hebt gevonden waar je sneller terecht kunt.

    • Zeer herkenbaar. Het probleem met revalideren is dat de professionals een protocol volgen als iets niet volgens het protocol gaat dan worden ze desprate en gaan ze het afreageren op de patiënt door dit soort loze uitspraken te doen. Vaak genoeg meegemaakt. Heel veel succes. Niet luisteren naar deze domme arts. Het zit niet tussen de oren maar het is er toch echt.

  3. Altijd lastig met doktoren. Ik heb bijna mijn moeder erdoor verloren. Het was dat we vol bleven houden dat het niet in haar hoofd zat. Gelukkig nam een andere arts haar wel serieus en heeft ze de kanker daardoor overleefd. Maar blijft een lastig iets. Fijn dat het nu eindelijk erkend wordt. Nu stappen maken om beter te worden. Succes en sterkte ermee.

  4. Lekkere arts die zei dat het in je hoofd zit zeg. Wat een …. Afijn veel succes vandaag Sanne. Hopelijk gaat de fysio baat geven voor je.

  5. Hoi,

    Ivm een ontstoken achillespees ben ik een ervaringsdeskundige. Je pijn is toch achteraan de hiel, want als het eerder onderaan is dan denk ik eerder aan hielspoor.
    Toen ik een jaar of 4 geleden begon met wandelen had ik na een jaartje last van mijn achillespees. Eerst gewoon wat stijfheid dat na wat bewegen terug weg was, maar gaandeweg kreeg ik echt hevige pijnscheuten. Op mijn achillespees was ook echt een bol te voelen. Ik heb hiervoor een aantal sessies bij de kinesist geweest. Stretch oefeningen geleerd, elektriciteit laten opzetten en masseren met een hevig trilding, dat deed echt wel pijn! Dat zorgde wel voor verbetering maar opgelost was het hier niet mee.
    Ik ben na die sessies gewoon in de mate van het mogelijke blijven wandelen en uiteindelijk is de pijn weggebleven. Die bol die op de pees was is nu zelfs nog maar een jaartje weg.
    Ondertussen heb ik aan diezelfde voet wel onderaan de hiel wat pijn, het begin van hielspoor dus. Hiervoor gebruik ik nu van die korte gel inlegzooltjes, enkel voor onder de hiel dus. En dat helpt bij mij echt wel! Gisteren 15 km kunnen wandelen!

  6. Wat vervelend, ik hoop dat het gauw wat beter gaat!
    Ik heb zelf niet vaak last van lichamelijke pijn, maar herken het gevoel van 1 stap vooruit, 3 stappen achteruit wel heel erg in het herstel van mijn depressie. Ontzettend moeilijk maar uiteindelijk komen we er wel.

  7. Heel veel sterkte gewenst! Jammer dat je moet wachten totdat je naar de fysio mag, maar dat is het waard. Niet stiekem je been gaan afsnijden hé 😉

  8. Ik heb zeker wel eens een negatief momentje. Zo kreeg ik maandag te horen dat de operatie aan een van mijn vingers op een plek niet is gelukt. We wisten dat dit kon gebeuren door mijn HMS maar toch is dat dan even een baal momentje. We gaan nu kijken of een permanente brace kan helpen.

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.