Eind mei op een stralende lente dag deed ik mee aan een hindernis parcour. Alles zat mij goed mee, de lucht was blauw, mijn outfit was perfect om te lopen en mijn haar zat eens perfect. Rond 15.00u startte we aan het hindernisparcour. Ik was er echt klaar voor, deed luchtig mee aan de opwarming. Als je het een echte opwarming kan noemen, was meer dansen.

Daar gingen we, of liever gezegd daar viel ik.

Het start shot was gegeven, eerst klimde we over een grote helling. Ik koos wel voor de lage, ik ben maar 1.62 groot. Na de 3E hinderniss kwam ik helaas verkeerd terecht. Ik kon niet meer gaan en viel tegen de grond. Ik probeerde mijn voet te verplaatsen maar merkte dat dit niet ging. Ik schreeuwde het uit van de pijn, ondertussen schaamde ik mij enorm. Want k was gaan lopen met een paar kennissen.

revalideren

De hele tijd zei ik oh dit meen je niet, sorry en ik kan het nog steeds niet geloven. Een dom ongeluk en mijn horror verhaal.

Een kennis van mij gingen het rode kruis halen.

Ze moesten het verschillende keren herhalen, ik denk niet dat ze het echt door hadden dat dit serieus was. Uiteindelijk kwamen ze aan bij mij. Ze vroegen of ik er op kon lopen, nee anders zat ik niet op de grond. ze gingen zo een drager halen of hoe je het ook noemt. Toen vroegen ze aan mij of ik zelf kon opstaan. Dit lukte niet en toen droegen ze mij er op.

Het rode kruis dat mij super goed verzorgde, super bedankt aan de vrijwilligers.

Ik moet wel zeggen dat ze mijn toen goed hebben verzorgt. Ondertussen was ik in een tent beland, snik heet en ik had medelijden met hun. Ik zei steeds dit kan je niet menen en ondertussen was mijn enkel een grote bal geworden. Mijn enkel zag er als een grote bal uit, echt zo vies.

Tja en daar begon het revalideren al maar dat wist ik nog niet.

Ik kreeg ook een rare brace die ze moesten opblazen, zo erg maar aan de ene kant vond ik het wel apart om te zien. Toen hoorde ik ze bellen over het ziekenhuis. Ik dacht oh nee, dit is serieus. Maar de rest vertel ik je een volgende keer.

Heb jij al eens eens een loop ongeval gehad?

Auteur

Schrijver, Creatieve persoon, wandelaar en geniet graag van het leven.

11 reacties

  1. En zo loopt een middag die een hele andere wending had moeten krijgen ineens heel anders af. Ik volg je op instagram en hoop dat je voet/been snel weer de oude is en herstelt is!

  2. Ai ai ai wat naar dat dit je overkomen is Sanne! En die pijn. En ach, dat je je schaamde, zo niet nodig! Heel veel sterkte met revalideren xxxx ps: ik ben ook aan het revalideren met mijn onderrug. I know the feeling. Ben erachter gekomen dat naar buiten gaan heel erg belangrijk is voor je mindset anders komen de muren op je af. Ervaar jij dat ook zo?

    • Hoi Amina, ik ervaar dat ook. Ik heb de afgelopen 6 maanden veel buiten gezeten. En nu wil ik echt naar buiten. Hoe gaat het met je onderrug?

  3. Herkenbaar. Ik heb een hekel aan revalideren. Mijn knie schoot uit de kom. Helaas heb ik er nu nog steeds last van. Zoveel pijn. Het houdt maar niet op.
    Sterkte.

  4. Vervelend… Ik heb nog nooit een ongeval gehad met lopen, wel met paardrijden. Twee keer was ik eraf gevallen en mocht ik naar de dokterswacht. Een keer kwam ik toen terug met gips.
    Liefs,
    Elles

  5. heftig en herkenbaar!! heb altijd al slechte knieen gehad door het kunstrijden en daardoor ook veel blessures en 2 jaar geleden brak ik spontaan mijn heup en heb daar nog last van.
    als je iets aan je benen of armen hebt gehad blijft dat altijd een zwakke plek.
    sterkte ermee!

  6. Eind oktober verzwikte ik mijn enkel toen ik ging hardlopen, maar na een tijdje ebde de pijn weg en ging ik alsnog hardlopen. Achteraf knap dom van me. Inmiddels is de enkel redelijk, maar ik kan nog niet weer hardlopen. In plaats daarvan wandel ik nu dan maar heel hard.

Schrijf een reactie