Afgelopen dinsdag zei ik tegen mijn moeder “heb jij al eens gehoord van een gipshoes?” Dat kende ze niet en ik eigenlijk ook niet. We reden samen naar de apotheek. Op krukken hinkelde ik de apotheek binnen. Dat was niet zo handig. We vroegen daar aan een man voor een gips hoes deze moest natuurlijk besteld worden. Blijkbaar hebben ze zo iets niet op voorraad. Ik vond het eigenlijk niet zo erg. Mijn moeder ging de zelfde dag deze gips hoes nog halen. Woensdag ochtend konden we hem dan eindelijk gebruiken. Wat vind ik er zelf van? Dat kom je natuurlijk te weten in deze blogpost.

Toen ik 30 mei een ongeluk kreeg met mijn voet door een obstakel run. Wist ik niet dat het zo lang ging duren. Ik dacht echt binnen een paar maandjes ben ik terug aan het wandelen. Wat eigenlijk niet gebeurde. Zelf kan ik er eigenlijk niks aan doen. Ik luisterde naar het ziekenhuis, de specialist en dokters. Vandaag neem ik je terug mee naar de afgelopen 8 maanden. Dit is mijn verhaal met ups en downs maar dat hoort bij het revalideren.

Het boek van Heike “De kunst van het leren loslaten” zag ik onlangs liggen bij de boekenvoordeel. Het boek belooft je dat je kan stappen uit je vicieuze cirkel van frustratie, piekeren en het loslaten. Toen ik de achterflap las dacht ik onmiddellijk dit is een boek voor mij. Want revalideren is ook een stuk voor je zelf het loslaten van alles wat er gebeurd is. Als je het zelf kan loslaten dan sta je voor een stuk al steviger en positiever in je schoenen. Daarom wou ik heel graag dit boek eens proberen.

Afgelopen maandag was het mistig weer, ik stapte uit mijn bed. Ik zakte door mijn voet, kon mijn evenwicht niet houden en plots viel ik er op. Toen voelde ik terug een pijnscheut aan mijn enkel. Dit was echt geen goed teken. Elke stap dat ik met mijn linker voet zette deed ontzettend veel pijn. In paniek belde ik naar mijn moeder. We reden al snel verder naar spoed. Daar kreeg ik een open gips. Maar het hele verhaal kan je hier onder lezen.

Een paar weken geleden wilde ik en een vriendin iets gaan drinken in Tessenderlo. We zochten naar een geschikte locatie. Eentje waar honden binnen mogen, het liefst in een groene omgeving. Dat waren onze belangrijkste eisen. Zo kwamen we terecht bij ‘t Zavelhof in Tessenderlo. Ik ben al jaren verzot op de groene natuur. Wat is dan gezelliger om dit samen te combineren . Wat vond ik zelf van ‘t Zavelhof?

Vorige maandag had ik een afspraak bij de fysio dokter. Deze afspraak was al een paar weken gepland. Het was de 2e keer dat ik naar deze fysio geneesheer ging. Oh wat had ik zenuwen voor deze afspraak. De nacht er voor had ik ook al bijna niks geslapen. Je kan je misschien al voorstellen dat ik ontzettend zenuwachtig en moe was. Maandag rond 12.40u was het dan het eindelijk zo ver.