Afgelopen donderdag had ik zoveel zenuwen voor een afspraak bij de voetspecialist. Donderdagnacht had ik helaas helemaal niet geslapen. Elk uur zag ik voorbij komen en iedere keer zei ik tegen mijzelf “slaap nu”. Maar dat werkt natuurlijk niet. Rond 06.15u stond ik vorige donderdag op. Ik kon toch niet slapen dus besloot ik even te gaan liggen in de zetel. Mijn moeder kwam mij die ochtend halen. We vertrokken rond 07.40u naar het ziekenhuis van Herentals. Want het is een stukje rijden. Vaak heb je daar in de ochtend ook een beetje file. Maar voor ons viel het gelukkig mee. We waren rond 08.30u in Herentals. Mijn moeder parkeerde al snel de auto. Toen kreeg ik natuurlijk nog meer zenuwen…

Op naar de voetspecialist.

In het ziekenhuis moet je je eerst inschrijven via een computer. Een vriendelijke man hielp ons want het lukte niet zo goed. Plus er moesten nog een paar gegevens verandert worden. Dus melde ik mij aan via het loket. Daar kreeg ik al snel een badge. Die mag je wel niet verliezen en na je bezoek moet je deze gooien in een groene bak. Anders kost het je 15 euro. Wat ik eigenlijk wel begrijp. Op die badge staat trouwens een nummer.

We moesten een groene pijl volgen en wachten bij zaal 4.

Mijn moeder gaf daar nog een paar papieren af. Zodat de voetspecialist alle info had. Na een dik uur te wachten, waren we eindelijk aan de beurt. Toen kreeg ik nog meer zenuwen. Rond kwart na 10 was ik aan de beurt. We mochten plaats nemen in een andere kamer.

Maar hoe was het nu bij de voetspecialist?

De voetspecialist vroeg eerst wat uitleg. Hoe is mijn probleem ontstaan. Ze wou heel mijn verhaal nog eens horen. Ik vertelde mijn verhaal, de behandelingen die ik al heb gehad en ze bekeek mijn scan en de foto’s. Daar kwamen toch een paar verrassende dingen uit. Eentje had ik zelfs niet verwacht.

Mijn voet ging in de afgelopen 8 maanden niet vooruit.

Maar blijkbaar kan mijn voet geen cirkels maken of goed plooien. Ik heb blijkbaar Tarsale coalitie (dat was onverwacht). Men spreekt daar van als twee voetwortelbeentjes aan elkaar gegroeid zijn. Blijkbaar heb ik dit al jaren, nooit last van gehad. Dat wist ik eigenlijk zelf niet tot als ik dus het ongeval kreeg. Maar de kini kon nooit veel beweging krijgen in mijn voet. Maar we wisten niet waardoor dit kwam tot vorige donderdag dan. Welke behandelingen zijn er voor mij? Voorlopig kon ik kiezen uit steunzolen en geen oefeningen meer te doen met de voorkant van mijn voet. Op lange termijn kan ik eventueel kiezen voor een operatie. Maar dat is echt de laatste stap. Als ik er last van blijf hebben, moet dit natuurlijk gebeuren. Maar zo ver zijn we natuurlijk nog niet.

Het drukverband mocht eindelijk uit, ook geen gips meer. Dat is toch een fijner gevoel hoor.

Het tweede probleem is natuurlijk mijn hiel.

Natuurlijk heb ik ook nog een tweede probleem. Het is blijkbaar normaal dat mijn hiel zoveel pijn doet. Mijn hiel is overbelast, gelukkig niet gebroken. Mijn achillespees is ook enorm overbelast. Mijn voeten zijn het altijd gewoon geweest om te sporten. Zo ging ik vroeger heel veel wandelen, soms meer dan 20km. Ik deed ook aan hardlopen. Thuis deed ik af en toe een workout. Tot als ik mijn ongeval kreeg. Toen kon ik niet meer goed stappen. Wat niet zo leuk is. Ik heb een behandeling gekregen voor deze hiel. Natuurlijk ook een extra verhoging in de steunzool. Zo moet ik terug starten met kini en speciale oefeningen doen. Hopelijk werken ze en kan ik binnenkort terug pijnvrij rond stappen. Door de kini, oefeningen en te bewegen zou de hiel los moeten komen.

Ondertussen mag ik stilletjes aan terug rond stappen op asfalt en fietsen. Wandelen mag ik nog steeds niet in een bos. Dat mis ik toch wel hoor.

Ik hoop dat deze specialist gelijk heeft.

Want eerlijk gezegd duurt het revalideren al veel te lang. Daar kan ik natuurlijk niks aan doen. Ik vond wel dat deze specialist heel goed luisterde. Ze wist onmiddellijk waar mijn pijnpunten waren. Ook nam ze echt de tijd. Ik ben daar ongeveer een 45 minuutjes binnen geweest. Ik hoop deze keer dat de behandelingen gaan werken. Dat ik weer pijnvrij kan rond stappen en staan. Zoals je weet is dit mijn grootste wens dit jaar.

Ben jij al eens geweest naar een specialist?

Auteur

Schrijver, Creatieve persoon, wandelaar en geniet graag van het leven.

9 Reacties

  1. Hoi Sanne,

    Het is wel een geruststelling denk ik dat je nu weet waarom je die constante pijn hebt ..
    Ik hoop met je mee dat de oefeningen bij de kiné zullen helpen. Toytoytoy!

    Groetjes Griet

    • Pfff! Lijkt me zo lastig om problemen met je voet te hebben want die gebruik je gewoon zo onwijs veel.. heel veel sterktr <3

  2. Je moet wel geduld hebben. Het kan lang duren. Ik heb 1,5 jaar revalidatie gehad en daarna was ik er nog niet. Maar met geduld en wil lukt het je.

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.