Category

Persoonlijk

Category

Afgelopen dinsdag kwam ik thuis van het werk met veel pijn. De tranen vloeiden uit mijn ogen. Ik ween niet snel van de pijn, heb een hoge pijngrens en neem zelden een pijnstiller. Ik kon niet meer gaan. Zo mankte ik zelfs een beetje. Ik belde al snel naar de dokter. Want de pijn was niet uit te houden. Gelukkig voor mij kon ik al snel een afspraak krijgen. Ja echt revalideren voelt echt als een rollercoaster met heel veel ups en downs.

Afgelopen zondag ging ik naar een aantal huizen kijken die versierd waren in de gezellige kerstsfeer. Maar ik mocht alleen van mijzelf gaan, als mijn voet (hiel) iets minder pijn deed. Gelukkig voor mij en mijn blog had ik eindelijk wat minder pijn. Een dagje rusten, het voetbadje, de gel hielpads heeft echt deugd gedaan. Dus ik had eindelijk een “mijn geluksdagje”.

Eind mei op een stralende lente dag deed ik mee aan een hindernis parcour. Alles zat mij goed mee, de lucht was blauw, mijn outfit was perfect om te lopen en mijn haar zat eens perfect. Rond 15.00u startte we aan het hindernisparcour. Ik was er echt klaar voor, deed luchtig mee aan de opwarming. Als je het een echte opwarming kan noemen, was meer dansen.